Fjala Për Sot

“U gëzova kur më thanë: ‘Shkojmë në shtëpinë e Zotit’” Psalmi 122:1

Shtegu i adhurimit. Kur je në shtegun e adhurimit, ti rezonon bashkë me psalmistin: “U gëzova kur më thanë: ‘Shkojmë në shtëpinë e Zotit’”. Diçka e thellë brenda teje ndihet e çliruar kur ti lavdëron. Zemra jote hapet dhe ti gjallërohesh. E gjen veten në lot, ndonjëherë në momente gëzimi të thellë, sepse Perëndia duket kaq afër. Por ja dy paralajmërime nëse je në këtë rrugë: (1) Mos i gjyko njerëzit që nuk shprehen aq hapur sa ti. Disa prej tyre janë rritur në kisha ku askush nuk ngrinte as gishtin, e jo më dorën, gjatë adhurimit. (2) Ruaju nga një përshpirtshmëri e bazuar te përjetimet, që të shtyn gjithmonë të kërkosh “kulmin” e radhës në adhurim.

1. S. Lewis shkroi për mëkatin fatal të të thënit “Edhe një herë!”, duke i kërkuar Perëndisë të riprodhojë një përvojë ose një emocion. Ai tha se, nga të gjitha lutjet, kjo mund të jetë ajo që Perëndia ka më pak gjasa ta plotësojë, sepse mund të na çojë të adhurojmë përvojën, në vend të Perëndisë drejt të cilit na drejton përvoja jonë. Muzika, për shembull, mund të jetë një dhuratë e madhe për adhurimin. Por, për shkak se muzika ndikon kaq fuqishëm në ndjenjat tona, ne mund të bëhemi të varur prej saj për të prodhuar një reagim të caktuar emocional. Në këtë rast, mund të të duhet të kalosh ca kohë duke e adhuruar Perëndinë pa muzikë, që adhurimi yt të bazohet në atë që Perëndia është, dhe jo thjesht të të përfshijë rrjedha e disa tingujve. Gjithashtu, mund të të duhet të angazhohesh më shumë në studimin e Biblës, në mënyrë që zemra jote të rrënjoset thellë në njohjen e Perëndisë.