Shmange përqëndrimin e pashëndetshëm tek vetja (1)
23. Nëntor E Hënë

‘Analizoni veten tuaj a jeni në besim’ 2 Korintasve 13:5 NIV

Përqëndrimi tek vetja nuk është domosdoshmërisht i keq nëse çon në rritje frymërore. Megjithatë, disa njerëz supozojnë gabimisht se ky ëhstë një mandat biblik! Në fund të fundit, a nuk na tha Perëndia që të ‘analizojmë veten’? Prandaj, duke pasur këtë në mendje ne fillojmë të mendojmë: ‘A jam në lartësinë e duhur frymërisht? A jam penduar me të vërtetë? A lutem mjaftueshëm? A është Perëndia i kënaqur me mua?’. E vërteta është që, përqëndrimi tek vetja mund të të mbajë të dekurajuar dhe të mposhtur. Le të kontrollojmë dhe të shohim se çfarë thotë në të vërtetë Perëndia. Ka vetëm dy përmendje të analizimit të vetvetes në Shkrim dhe asnjëra prej tyre nuk na mëson që ta zhytemi në përqëndrimin tek vetvetja.

Së pari, Pali i sfidoi korintasit në lidhje me tolerimin e mëkatit të neveritshëm në kishë. Një burrë kishte një lidhje jashtë martese me njerkën e tij dhe dukej se kjo nuk i bënte përshtypje askujt. Dhe për shkak se ata nuk u penduan për fëlliqësinë, kurvërinë dhe shthurjen që praktikuan’ (2 Korintasve 12:21 NIV), Pali shkroi: ‘Analizoni veten tuaj a jeni në besim’. Kjo nuk është një ftesë për t’u përqëndruar tek vetja, por një kontroll frymëror kredencial. ‘Analizoni veten tuaj a jeni në besim’.

Së dyti, Pali korrigjoi sjelljen e korintasve gjatë Darkës së Zotit. Për shkak se disa po deheshin me verën e Darkës së Zotit, ai tha: ‘Por secili të shqyrtojë vetveten dhe kështu të hajë nga buka e të pijë nga kupa’ (1 Korintasve 11:28 NIV). Pali nuk po sugjeron që ti të fiksohesh tek të metat e tua, por tek e vërteta çliruese që Jezusi pagoi çmimin për gjithë mëkatet e tua – të shkuara, të tashme dhe të ardhme. Bibla thotë: ‘Duke i drejtuar sytë te Jezusi, kreu dhe plotësonjësi i besimit’ (Hebrenjve 12:2 NIV).

Rritja, gëzimi dhe fitorja gjenden në braktisjen e përqëndrimit të pashëndetshëm tek vetja dhe tek të qëndruarit i përqëndruar tek Krishti!