Kur të vdesësh! (1)
27. Maj E Premte

‘Në qoftë se njeriu vdes, a mund të kthehet përsëri në jetë?’ Jobi 14:14 KJV

Pas vitit 616 pas Krishtit, misionarët e parë të krishterë shkuan në tokat e mbretit Edwin të Nrothumbrisë, në Angli. Në sallën e tij të madhe, të ndriçuar nga drita e shumë pishtarëve, ata paraqitën ungjillin. Mbreti dëgjoi dhe më pas u këshillua me këshilltarët e tij. Një fisnik tha: “Jeta është si një sallë banketi. Brenda ka dritë...zjarr...ngrohtësi dhe gosti, por jashtë është ftohtë dhe errësirë. Një harabel fluturon përmes një dritareje në një anë...dhe del nga dritarja në anën tjetër. Kështu është jeta. Në lindje ne dalim nga e panjohura dhe për një moment të shkurtër ne jemi këtu...me një sasi të mirë rehatie dhe lumturie. Por kur fluturojmë jashtë në të ftohtë...në errësirë...në të ardhmen e panjohur. A mundet që kjo fe e re...të ndriçojë atë errësirë për ne?”. Ne që besojmë në ringjallje mund të përgjigjemi: “Po!”.

Një aritmi zemre, një qelizë malinje ose një aksident tragjik mund t’i japi fund jetës sonë. Por ky nuk është fundi. Dhe në qoftë se nuk e beson këtë, atëhere lexo këtë: “Por në qoftë se Krishti nuk është ringjallur, i kotë është besimi juaj; ju jeni ende në mëkatet tuaja, edhe ata që fjetën në Krishtin janë të humbur. Në qoftë se shpresojmë në Krishtin vetëm në këtë jetë, ne jemi më të mjerët e të gjithë njerëzve. Por tashti Krishti u ringjall prej së vdekurish, dhe është fryti i parë i atyre që kanë fjetur” (1 Korintasve 15:17-20 MSG). Për besimtarin, fundi i jetës në tokë është fillimi i një jete të lavdishme me Krishtin në qiell!