Vendos kufij financiarë
24. gusht e hënë
“A mund të ecin bashkë dy veta, në rast se nuk janë marrë vesh më parë?” Amosi 3:3
Nuk është sekret që sot shumica e martesave dështojnë për shkak të problemeve financiare. Edhe marrëdhënie të tjera mund të rrezikohen kur nuk arrijmë të shlyejmë një hua personale ose të përmbushim pritshmëritë financiare. Tre strategjitë e mëposhtme ndihmojnë shumë në shmangien e këtyre kurtheve: (1) Diskutoni me bashkëshortin/en shumën maksimale që secili prej jush mund të shpenzojë pa marrë lejen e tjetrit. Çdo shumë mbi këtë kufi do të konsiderohet “e madhe” dhe do të kërkojë dakordësi të plotë. Çdo çift e përcakton ndryshe se çfarë është një blerje “e madhe”, në varësi të të ardhurave familjare, prandaj përmbajuni asaj për të cilën keni rënë dakord. Kjo është shumë e rëndësishme. Nëse nuk ka marrëveshje për një transaksion, kur gjërat shkojnë keq, prirja është të fajësoni njëri-tjetrin.
(2) Njoftojeni familjen se huatë personale janë kundër “politikës së shtëpisë” suaj. Nëse vendosni të bëni një përjashtim nga kjo politikë, sigurohuni që bashkëshorti/ja të jetë plotësisht dakord. Nëse jeni të mençur, do t’i vendosni kushtet dhe afatet e kthimit me shkrim.
(3) Mos e lehtësoni fëmijën, bashkëshortin/en apo këdo tjetër të vazhdojë të jetë i/e papërgjegjshëm/me duke e shpëtuar gjithmonë nga pasojat ose duke qenë vazhdimisht rrjeta e tij/saj e sigurisë. Thjesht thoni ‘jo’. Duke mos thënë jo, ju ndërprisni një nga parimet më efektive të Perëndisë—mbjelljen dhe korrjen e pasojave të sjelljes individuale. Pjekuria e vërtetë ndodh kur ky mësim mësohet. Dashuria duhet të jetë e fortë! Nëse jeni dikush që e mundëson papërgjegjshmërinë e të tjerëve, kërkojini Perëndisë tani forcën për të ndaluar së qeni i tillë. Për shembull, këmbëngulni për qiranë nga fëmija juaj i rritur që ende jeton në shtëpi. Kjo tregon dashuri që ndërton karakter, e cila është dashuri e vërtetë. Nëse keni nevojë të vendosni kufij financiarë, bëjeni!
