Lumturia e pestë
25. mars e mërkurë
“Lum ata që janë të mëshirshëm, sepse ata do të gjejnë mëshirë” Mateu 5:7
Mëshira është më shumë se falje, më pak se dashuri, e ndryshme nga hiri dhe një me drejtësinë. Falja bëhet vepruese vetëm kur kryhet një gabim, por mëshira është vepruese në çdo kohë. Mëshira çon dhe prodhon falje, por mëshira është më shumë se falje. Mëshira u drejtohet të dobtëve, nevojtarëve dhe atyre që kanë nevojë për mbrojtje dhe drejtim. Ashtu si falja rrjedh nga mëshira, edhe mëshira rrjedh nga dashuria. Dashuria është burimi i mëshirës, por dashuria është më e madhe se mëshira - ajo ekziston e pavarur nga çdo nevojë ose mëkat. Mëshira ofron një lehtësim nga ndëshkimi, por hiri ofron falje të plotë. Mëshira lehtëson dhimbjen tonë, por hiri shëron sëmundjen. Mëshira i anashkalon gabimet, por hiri i harron ata. Perëndia është njëkohësisht i mëshirshëm dhe i drejtë. Mëshira që injoron ose refuzon të merret me mëkatin është një mëshirë e rreme. Drejtësia kërkon që ne të përballemi dhe të merremi me mëkatin. Mëshira na jep privilegjin të përballemi dhe të merremi me të, në mënyrë që të na falet.
Jezusi tha: "Lum të mëshirshmit, sepse ata do të gjejnë mëshirë". Sa më shumë mëshirë të ushtrojmë, aq më shumë mëshirë marrim nga Zoti. Ne duhet të jemi përçues të mëshirës së Perëndisë me një kapacitet gjithnjë në rritje për t'ua dhënë atë të tjerëve. Personi që ushtron mëshirë është i çliruar nga zinxhirët emocionalë, i çliruar nga skllavëria shpirtërore dhe i çliruar nga hidhërimi që pengon rritjen shpirtërore. Mëshira që rrjedh nga Perëndia tek ne heq bllokimet që na pengojnë të bëhemi të plotë. Dhe lajmi i mirë është se nuk do të na kërkohet kurrë të ofrojmë më shumë mëshirë për të tjerët sesa Zoti na ka ofruar neve.
